پوستر

امروز از صبح داشتم پوستر نمایشگاهم رو درست میکردم.یکی دیروز درست کردم که پدرام تا دید، زد تو ذوقم و گفت رنگاش خیلی جیقه ولی من مخصوصا تو این هوا ی سرد بیشتر از رنگهای گرم استفاده کردم ورنگهای گرمشو دوست دارم؛دومی رو هم که امروز طراحی کردم هنوز کسی ندیده و گفتم چه خوب که هر دو تا رو بگذارم اینجا تا شما ها نظر بدید.
راجع به فونت و رنگش هم نظر بدید خوشحال میشم ؛ فقط زود لطفا چون زودتر باید چاپ بشن تا هفته بعد، بدم به خانم دریا بیگی.

Image and video hosting by TinyPic 


این اولی است که رنگهای گرم داره.


Image and video hosting by TinyPic

این هم پوستریه که امروز درست کردم.

/ 6 نظر / 12 بازدید
آناهيتا

با عرض معذرت از جناب آقای پدرام من اوليو ترجيح ميدم

sanaz

salam:) man avalin bare umadam inja ke didam nazar khasty goftam nazar bedam man tazzade rangaye dovvomi ro bishtar dust daram, ama fonte khatesh khana nist, shayd be khatere sizeshe...man asheghe abrangam va arezum ine ke ruzi ba abrang naghashi konam albate agar physik bezare!!! AAAALLLLLIIIII mikeshi, khosh be halet:)

sanaz

bazam salam, man alan poste ghblio khundam, kheily ravuno delneshin minevisi man az in be bad miyam mikhunam:D mano be liste khanadeha ezafe kon:D

سيما

دوستم من با اولي موافقم هم فونتش مناسبه هم فضاش . اما حس مي كنم مي شد رنگش هنوز گرم باشه اما يه كم ملايم تر. يا به قول پدرام جيغ نباشه.

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاههای سراسر

از شما میخواهیم که هر جا که هستید، در مدرسه و دانشگاه، واحد های محلی دانشجویان، و یا دانش آموزان آزادیخواه و برابری طلب را تشکیل دهید و اعلام موجودیت کنید. اگر در اهداف ما شریک هستید، اگر خود را در جدال با به سیاهی و تباهی کشیدن محیط های آموزشی با ما در یک جبهه میدانید به این صف بپیوندید. با هر عقیده و مرامی که دارید خود را متعلق به دانشجویان و یا دانش آموزان آزادیخواه و برابری طلب اعلام کنید.این نام را بر خود بگذارید. همانطور که در مقابل تعرض برده داران همه بردگان شورشی اعلام کردند که ما اسپارتاکوس هستیم امروز در مقابل تعرض به آزادیخواهی همه آزادیخواهان باید اعلام کنیم که ما آزادیخواه و برابری طلب هستیم.

کمیته‌ی پی‌جوی آزادی دانشجویان دربند

هنوز گرمای دیدن فرزندانمان از وجودمان خارج نشده بود وهیجان یاد آوری لحظه به لحظه ‌ی آن اوقات از یادمان نرفته بود، که ناگهان با فرود آمدنِ ضربه‌ی نابهنگامِ دستگیری‌هایِ جدید، لبخند بر لبانمان خشکید. اشک شوق چشمانمان یخ زد و غم و اندوهِ بی پایان قلبمان را تسخیر کرد که آخر چرا؟ مثل این که نباید فراموش کنیم که پاسخِ کوچکترین ندایِ آزادی خواهی و برابری طلبی دراین سرزمین هم چنان ضرب و شتم و زندان و بند 209 است. دست در دست هم تا آزادی کامل تمامی عزیزانمان از پای نخواهیم نشست. ------------ برای حمایت از ما تنها کافیست لینک ما را در وبلاگ خود بگذارید