پرسپولیس

دیشب فیلم پرسپولیس رو دیدم ،خیلی دلم گرفت.چقدر یه جاهاییش همذات پنداری کردم با شخصیت اول :شعار دادن سر صف( که البته نمیدونم چرا اینا سینه میزدند).
بر داشتن روسری توی ماشین موقع رانندگی و اینکه باد بپیچه توی موهات.
جفنگیات بعضی معلمها راجبه دین و آزادی
و آژیر قرمز و تعطیلی کلاس درس
و خیلی جاهای دیگه ؛به هر حال هر دومون دختر ایرانی هستیم!
اصلا نمیخوام فیلم رو نقد کنم و بگم غلطه یا درسته ولی شهامت و صداقت مرجان ساتراپی رو تحسین میکنم .راستی چقدر خوبه که فیلم رو انیمیشن ساختند ،اینجوری آدمها و مکانها بهتر و شبیه تر دراومده.یه حسن دیگه اش هم اینه که دیالوگهای فیلم اونقدر ساده و روون بود که من با این فرانسه نصفه و نیمم خیلیهاش رو متوجه میشدم و کلی ذوق کردم.

/ 2 نظر / 11 بازدید
sanaz

manam filmo tu cinama didam va ghablesh hamketabesho khundam.. pas to ha m farance baladi:) manam khosham umad ama be nazaram un kahnevade namade yek khanevade irani nist ye gheshre sghaliyat iran un tipiian.. na? atre sonbol atre kajo khundi? un bishtar namad ye khanevedeye iraniye.. hala kari be asle majara ke bishtar hole siyasat bud nadaram ke unesh eine haghighat bud:) kollan kheily delneshino ghasahnge perspolis

زهرا

آره خب منم باهات موافقم اینکه اجدادشون قاجاری بودند ،یا اینکه مثلا پدر و مادرش تو 15 سالگی با هم دست به دست راه میرفتند یا اجازه دادن پدرش به اینکه خوب حالا که کمیته میگیرتتون تو خونه با هم باشید!!یه خورده که نه خیلی عجیبه و خیلی فاصله داره با خانواده های تیپیک ایرانی ولی در کنار این عجایب خیلی کارا ش و چیزها همونطور که تو پستم نوشتم خود خودشه و من فکر میکنم خانم ساتراپی بیشتر به جنبه های سیاسی و تغییرات جامعه پرداخته تا اینکه مثل خانم جزایری دوما به فرهنگ و عادتهای ایرانی بپردازه و برای همین عطر سنبل بوی کاج خیلی بیشتر ایرانی به نظر میاد