صورتی- خاکستری


جشن سوری

  در روزگار ساسا نیان ؛ واژه سوری  پهلوی به گونه سوریک که هفت است؛چون سور به معنی سرخ و ایک که پسوندصفت می  باشدبه معنی سرخ و سرخ رنگ است و به این جشن از آن رو سوری گفته اند که آیین اصلی آن افروختن آتش بوده است.بسیاری از آیین ها که اکنون در پایان سال و شب چهارشنبه سوری به جا مانده؛ کنایه و سمبول هایی است از پیشکش ها برای نذر و فدیه به ارواح و فرورها.

.... فروهر ها به مدت ده شبانه روز از جایگاه اصلی شان در آسمان به شهر و دیار فرود آمده و میان بازماندگان زندگی می کنند. ...مردم به رفت و روب و تمییز کردن خانه و زندگی می پردازند؛ به گرمابه رفته و شستشو می کنند ؛ پوشاک نو بر تن کرده و در اتاقها نقل و نبات و شیرینی و میوه و گل و سبزی و کتاب مقدس و شمع روشن و چوب های خوشبو در سفره ای می نهند؛ کدورت ها و کینه ها را بر کنار کرده و به سازش و آشتی بدل می کنند؛ به آن امید که چون روانها فرود آمدند شاد باشند و خشنوداز بازماندگان و به دعا و برکت دادنشان بپردازند.یکی از بایسته ها و باید ها آتش افروختن بر سر بامها و در سر کوی و برزن بوده است.....ولی انگیزه اصلی افروختن آتش که نشانه شادمانی ؛ستایش اهورا مزداست.

                                        (از کتاب تاریخ نوروز و گاه شماری ایرانی؛تالیف عبدالعظیم رضایی)

    چهار شنبه سوری بهتون خوش بگذره.


sorati